İslam dünyasının en büyük problemi,
para, pul, işgal, şu bu değildir. bünye sağlam olsa bunlar kolayca halledilir.
islam ülkelerinin yönetici tabakasının gayri islami kimseler olması da önemli değildir. dolayısıyla iktidarı şöyle veya böyle ele geçirip, başa müslüman insanları getirelim kaygısı da gereksizdir, fuzulidir, hedef saptırmak ve müslümanların zihinlerini yanlış yönlendirmektir.
kafirleri, zındıkları katletmek, öldürmek, yok etmek de derdimiz değildir ve olamaz.
islam dünyası zaman dışı kalmıştır ve değişen çevreye uyum sağlayamamıştır.
1000 yıl öncesinin kafa yapısıyla güncel sorunları çözme arayışındadır. vah zavallım ben sana ne diyeyim?
Allah’ın âdetidir ki, vahiy indirdiği ve hitap ettiği toplum, kültür ve insanların anlayışını esas alır ve mesajlarını o çerçevede sunar. buna “tenezzül-ü ilahi” denir.
1400 yıl öncesinin belirli bir toplum ve kültürüne göre inmiş mesajları bağlamından soyutlayıp, saf manaya ve özüne inemedikçe, o hükümleri günümüz toplumlarına taşıyamayız. olduğu gibi taşımaya kalkarsak bünye doku uyuşmazlığı sebebiyle red tavrı gösterecek ve işler karmakarışık bir hal alacaktır.
işte günümüz müslümanlarının yaşadığı büyük bunalımın kaynağı budur.
inandıkları ile hayatın pratiği çelişmekte ve müslümanı büyük bir gerilime sürüklemektedir. bu gerilimden kurtulmak için ya dinden imandan istifa edecek veya işin hakikatına yükselecektir.
ikisini de yapamayınca büyük bir infial ve bir intihar psikolojisi durumu söz konusu oluyor.
velhasılı kelam, bize ekmek ve sudan bile önce bir müceddid(yenileyici) lazım. aksi takdirde islam dünyası bu bataklıkta debelenmeye devam edecek.
not: bu tür hadiseleri olumlu olarak değerlendirenler, net olarak söyleyeyim, hastalıklıdırlar. kendilerine acil şifalar dilerim.