Soru: başkanlık yerine parlementer sisteme sahip olsaydı venezuela daha farklı bir yer olur muydu? (zihniyet aynı kalmak şartıyla)
cevap: olmazdı.
o halde sonuç: geçersiz argüman.
soru: yılmaz özdil bu basit gerçeği bilmiyor mu?
cevap: biliyor; ama o bir siyasi tetikçi. onun amacı doğru fikirler üretmek değil, kitleleri istediği istikamete sevk etmek.
soru: madem asıl önemli olan insan unsuru ve toplumsal bilinçtir, sistem farklılıkları nispeten önemsizdir, bu gürültü patırtı niçin?
cevap: mevcut iktidar kendi bekası açısından bu değişikliği zorunlu görüyor. muhalefet ise buna imkan vermemek için elinden geleni ardına koymuyor.
sonuç: taraflardan birine mensup ve çıkar ilişkisi içinde değilseniz, bu kavgaya bulaşmayınız.
zahir boyutunun işlerine gereksiz yere bulaşmak insanın aklını ve kalbini dağıtır; tefekkürden alıkoyar.