Bundan bir kaç yıl önce bir rüya görmüştüm. rüyada bir oda dolusu şeytanın konuşmalarına şahit oldum. hiç bu kadar cıvık ve müstehcen konuşmalara bir daha şahit olabileceğimi düşünmüyorum.
sürekli espri yapıyorlardı, ciddiyet denilen vasıftan tamamen yoksun idiler.
esprilerin hepsi belden aşağı idi. küfürlü olmayan tek cümleleri yoktu.
sürekli birbirlerine laf sokmaya çalışıyorlardı. hep mücadele halindeydiler.
uyanınca bir ölçüde benzer vasıflara sahip insanların bu özellikleri nereden aldıklarını anladım. Allah’ın zikrinden uzak insanların zorunlu olarak arkadaşları şeytanlar oluyordu ve zaman içinde, o arkadaşlarının ahlakına bürünüyorlardı.