Kuran’ı anlamanın bir ön şartı vardır. o da insanoğlunun farkında olarak veya olmayarak lisan-ı hâlle her daim yaptığı ilahlık taslama halinden vazgeçmesidir. böylece kelime-i tevhid’i söylemiş olur ve “kuran’a temizlenmemişler el sürmesinler” yasağının muhatabı olmaktan kurtulur.
evet, insan anüslü bir tanrıdır. onun en büyük belası ve dahi cezası ve kuran karşısındaki ahmaklığı bu yüzdendir. o durumuyla zaten kuran’ı reddeder. etmeyip anlamaya çalışırsa da yanlış anlar. bugün kahir ekseriyetimizin yaptığı gibi.