Derman aradım derdime, derdim bana derman imiş,
bürhan aradım aslıma, aslım bana bürhan imiş!..
sağı solu gözler idim, dost yüzün görsem deyu,
ben taşrada arar idim, ol can içinde can imiş!..
öyle sanırdım, ayrıyem; dost ayrıdır, ben gayrıyem
benden görüp işiteni, bildim ol canan imiş!..
savm-u salat hac ile sanma biter zahid işin,
insan-i kamil olmaya, lazım olan irfan imiş…
mürşid gerektir bildire, hak’kı sana hakk-el yakın
mürşidi olmayanların bildikleri güman imiş
her mürşide dil verme kim yolunu sarpa uğratır
mürşidi, kamil olanın yolu gayet asan imiş.
işit niyazi’nin sözün, bir nesne örtmez hak yüzün
hak’tan açık bir nesne yok, gözsüzlere görülmezmiş!
niyazi misri