Bütün değer yargılarını, şartlanmaları, takıntıları, toplum tarafından empoze edilen değerleri ve kafadaki uyduruk tanrı imajını geride bırakmak yani kelime-i tevhid’in birinci kısmı olan nefy/red kısmını(la ilahe) söyleyebilmek…. yokluğu, hiçi bulmak… işte ateizmin hakikati… bunu başarabilmek insanüstü bir gayret ister ehlinden öğrenebildiğimiz kadarıyla. tevhidin ikinci kısmını söyleyebilmek ise nasip işidir. batıdaki bazı deha çapındaki şahsiyetler hiçlik noktasına erebilmişlerdir. bizde ateistim diye geçinenler ise adi taklitçilerdir. siz o çilenin milyonda birini dahi çekmeye tahammül edemezsiniz. zaten çileye talip değilsiniz… bilakis üzerinizden her türlü sorumluluğu atıp gününü gün etme derdindesiniz….