“Kendi ayıbı ile uğraşmaktan başkalarının ayıbını görmeye fırsat bulamayan kimseye müjdeler olsun. ” (aclûnî, keşfu’l-hafa, ıı, 46)
rabîatü’l-adeviyye: “kul allah’ın sevgisini tattığı zaman, allah onu kendi kusurlarına muttali kılar, böylece başkalarının kusurunu göremez olur” der.
“kardeşini bir günahından dolayı ayıplayan kimse, o günahı kendisi de işlemedikçe ölmez. ” (tirmizî, kıyâme, 53)
“her kim bir müslüman kardeşinin ayıp ve kusurlarını, kimsenin görmediği ve görmesini istemediği şeylerini örterse, allah’u teâlâ da kıyamet gününde onun ayıplarını örter. her kim müslüman kardeşinin meydana çıkmasını istemediği bir şeyini ortaya çıkarır ve dile verirse; allah da onun ayıplarını, kimsenin bilmesini istemediği hallerini meydana çıkarır. bu suretle kendi evi içinde de olsa onu rezil eder. müslüman kardeşinin ayıplarını örten, bir ölüyü diriltmiş gibidir. ” (buhârî, mezâlim, 3; müslim, birr, 58; tirmizî, birr ve sıla, 85)
“birbirinizin özel ve mahrem hayatını araştırmayın” (müslim, birr ve sıla, 30)
“birbirinizin kusurlarını ve mahremiyetlerini araştırmayın” (hucurat suresi 12. ayet)