Sekr, manevi sarhoşluk demektir. tasavvuf ehlinin ezici çoğunluğu sekr sahibidirler. sekrin de dereceleri vardır. kişiden kişiye hatta ekolden ekole farklılık gösterir.
sekr ne kadar çoksa yol o kadar kolaylaşır. nefs ve şeytan o kadar küçülür. dolayısıyla onları ezmek de nispeten kolay olur. ancak bunun bir bedeli vardır. elde edilen ilim ve marifet de elbette ona göre olur.
aradaki farkı size şöyle açıklayayaım: fps türü oyunlarda başta sizden zorluk seviyesi seçmeniz istenir. kolay, orta, üst, zor vs. şeklinde seçenekler vardır. kolayı seçerseniz karşınıza çıkan canavar veya düşmanların sayısı azdır ve son derece de hantaldırlar. bunları kolayca vurup öldürebilirsiniz. başlangıçta en kolay seviyeden başlanır. sonra tekrar oyunu bitirmek istersek daha üst seviyeleri seçeriz. ama bu sefer karşımıza son derece çevik ve çok sayıda düşman çıkmaya başlar. en zor seviyede artık canavarlar ordular halinde saldırmaya başlarlar.
örnek: (bu oyunu en zor modda bitirmiştim. oradan biliyorum)
https://www.youtube.com/watch?v=m9logm-zjn8
evet, tasavvuf yolculuğu da herkes için aynıdır; halktan hakka uzanır. ancak karşı karşıya kalınan canavarların sayısı ve gücü değişkendir. sekr ehlinin karşısına çok zayıf, hantal ve sayıca da az canavar çıkarken, ayıklık ehline ordular halinde en dehşetlileri saldırır.
tabii şeytan ve nefsin orduları derken bunların hepsinin bizim iç boyutlarımız olduğunu unutmamak lazım. onlar bilinçaltının canavarlarıdır.
o yüzden sekr ehli olan tasavvuf ehli, ayıklık ehlini pek anlayamazlar; onları nâkıs, olmamış olarak görebilirler. bir yandan da şahit oldukları ilim ve marifet karşısında şaşkınlığa uğrarlar. eğer bunlarda ego baskın gelirse, “ya bunun hâlden haberi yok; sadece laf, kuru bilgi, başka bir şey yok bunda” derler. yaşadıkları bir kaç güzel hâl dolayısıyla kendilerini üstün görürler. heyhât, yanılmaktadırlar; hem de pek çok yanılmaktadırlar. zira ayıklık ehlinin yanlışı, sekr ehlinin doğrusundan üstündür. varın gerisini siz kıyas eyleyin.