Aylin ibrahimağaoğlu adlı bir kız…yıllarca erdoğan ile görüşebilmek ümidiyle ona mektup yazmış. asla pes etmemiş, ümidini kaybetmemiş. normalde herhangi biri 3-5 mektup yazdıktan sonra, “cevap vermiyor, beni kâle almıyor, tabi o koskoca bir cumhurbaşkanı beni niye kâle alsın ki” der hayal kırıklığı içinde girişiminden vazgeçerdi.
ama o öyle yapmamış ve bıkmadan usanmadan, ümidini kaybetmeden erdoğan’a mektup yazmış. en sonunda maksuduna ermiş tabii ki.
önce kendisini bu ısrarı ve yılmazlığı sebebiyle tebrik ediyorum; sonra bu güzel hasleti boş bir iş için kullanması yüzünden kınıyorum. keşke aynı ısrarı hakikat yolunda gösterseydi.
iddia ediyorum ki, aynı şekilde hakka yönelmiş olsaydı o’nu bile görürdü.