İstersen yüz tane dostunun arasında öl, herkes yalnız ölür.
istersen bin kişi ile beraber aynı anda öl, yine herkes yalnız ölür.
yok eğer “hasta olur kalırım, bir tas çorba verenim olmaz, hastaneye götürenim olmaz” diyorsan eğer, o iş tedbire değil liyakate bakar.
mesela menderes’in sonu çok feci olmuştu. idam edilerek ölmek başlı başına bir felaket iken, ona son demlerine kadar eziyet edildi. darağacı da usulüne uygun kurulmadığı için yarım saat boyunca can çekişerek öldü.
peki menderes niçin böylesi acı bir sonla karşılaşmıştı?
hikmet yönünden meselenin izahı nedir?
uzun yıllar boyunca chp tarafından ezilen halk, demokrat partiyi ve menderes’i çoşkuyla karşılamıştı. ezanın orijinaliyle okunmasına izin verdiğinde, göklerde bir kez daha “allahuekber” sesleri yankılanınca, o hale tanık olan pek çok evliya zat gözyaşlarına hakim olamayarak menderes’e dualar etti.
evet menderes evliyanın duasını almış bir adamdı; ama karakteri ve dünya görüşü itibariyle de o duayı almaya müstehak değildi. zira menderes dahi esasen tipik bir chp’li idi ve chp saflarından yetişmişti.
bir taraftan evliyanın hayır duasını alıyorsun, diğer taraftan şahsiyetin içler acısı; gırtlağına kadar günaha batmış durumdasın. işte o zaman hikmet-i ilahiye hükmü kesti ve menderes için en hayırlı olanı seçti. günahlarının bedelini dünyada iken ödeyecek ve ebedi aleme temiz olarak gidecekti. herkesin karşısında el pençe divan durduğu biri iken, bir anda zindanlara düştü. her gün sıradan çavuşlardan dayak yedi, prostat muayenesi adı altında bir nevi tecavüze uğradı ve nihayetinde darağacında can çekişerek öldü.
menderes hakkında tüm bu anlattıklarım bir örnektir. herkesin sonunun nasıl olacağı ve nasıl öleceği, hikmet-i ilahiye tarafından muazzam matematik hesaplar sonucunda belirlenir. kaldırımda yürürken karıncaya basmadan geçmek bile o hesaplamada bir parametredir. alacağın tedbirler sonunu asla değiştirmez; tüm hayatın boyunca hayır üzere yaşamayı tercih etmişsen o başka. hayrın başı da tevhiddir(lâ ilâhe illallâh idrakıdır). bu olmadan yapılan diğer tüm hayırlar sonunda şerre dönüşürler.
o halde yalnız ölmekten veya şundan bundan korkma, allah’tan kork; çünkü tevhidi idrak edeni evren pamuklara sarar.