Sebepleri çeşitli olabilir ama istemeden de olsa hakikate teğet geçmiştir.
zira,
insanoğlu gerçekte nefsinden/ben’inden başkasını sevmez. sevse de, bu sevgi aslî veya zatî değil arızîdir(eğretidir).
zencinin siyahlığı aslî ve zatîdir, izale olması mümkün değildir. lâkin kömür işçisinin siyahlığı arızîdir ve dış bir etkenle kolayca zâil olur.
bir kimse nefsin/ben’in hakikatine ulaşır ve cüzi benliğini külli benlikte eritebilirse, işte o zaman batmaz, sönmez bir muhabbetle ayrım gözetmeden tüm yaratılmışları sever, yaratandan ötürü.
hatta o, aşkın ve muhabbetin billurlaşmış hâlidir.