Sevginin uç noktasında, sevmek için harici bir varlığa ihtiyaç duyulmaz. sevgi, olgun insanın tabii bir sıfatıdır. o her nereye gitse, etrafına dalga dalga sevgi yayını yapar.
onunla temas edenler, karşılaşanlar, bir şekilde muhatap olanlar, hep bu sevgiden nasiplenirler ve bir anda iç alemlerini bir sıcaklık kaplar.
son derece tabii olarak da, sevgi verenler yine sevgiyle karşılanırlar.
onlar,
gül alıp, gül satarlar,
gülü gül ile tartarlar,
cümle halleri güldür gül.