Büyük doğu, çizmeli ayaklarla dışımızdaki iklimlere doğru kaba ve nefsani bir yürüyüş olmaktan ziyade, rüzgârdan hafif topuklarla içimizdeki iklimlere doğru ince ve ruhani bir seferdir.
büyük doğu, doğunun doğuşudur.
büyük doğu, aklı reddetmez. çünkü ruh süvarisinin bindiği yağız bir attır o. ruh onunla alemi devreder, ışık hızından öte bir hızla, hayal hızıyla.
bir elimde füsus, bir elimde mektubat,
dünya fikir verimini eliyorum.
tefekkür, ruhu semaya yükselten at,
zulmeti karanlığı böylece deliyorum.
gerçi başka makale’lerde sayısız defa tekrar etmeme rağmen pek anlaşılmadığını gördüm ama ben gene de söyleyeyim.
işin özü itibariyle din, asla ve kat’a bir dogmalar yığını değildir. bilakis o, varoluşa katılmayı başaran ve vahdet haline ulaşan kimsenin yaşantısıdır, hâlidir.
varoluşa katılan kimse sonsuz bilgiye erişim hakkı kazanır. o bilgisiyle de içinde yaşadığı devre ve şartlara göre çözümler üretir, açılımlar yapar.
evet böyle bir zatın sözleri bir yüzü itibariyle mutlaktır, evrenseldir ama bir yüzü itibariyle de zamanidir, şartlara özgüdür. çünkü evrensel bilgi, madde planına indiği demde zaruri olarak yerel bir kıyafete bürünür.
peki bunlarla ne demek istiyorum?
kuran veya hadis okuyarak islam dinini öğrenemezsin. daha önemlisi ise, yaşayamazsın. çünkü ölü bilgiler(sana nispetle ölü bilgiler, yoksa hakikat ehline göre canlıdır onlar) ancak dogma üretmeye yarar, başkaca bir faydası yoktur.
din ancak onu yaşayandan, vahdet haline ulaşıp, duruma ve şartlara göre canlı canlı çözüm üretenden öğrenilebilir.