Bana yöneltilen sorulara elimden geldiğince cevap vermeye çalışıyorum. ancak kimi zaman verdiğim cevapların karşı tarafta yeterli bir tatmin hissi oluşturmadığını da geri dönüşlerden anlıyorum.
niye öyle oluyor biliyor musunuz?
yaptığım yorumlar muhataplarıma çok laik geliyor. yorum içinde Allah, Peygamber, ayet, hadis pek bulunmuyor; bildiğiniz akli değerlendirmeler şeklinde gelişiyor yazı. onlar ise alışmışlar her yanından ayetler, hadisler fışkıran yazılara. benimkiler kuru geliyor ve onlarda kanma hissi oluşturmuyor.
arkadaşlar! dilinden inşallahlar, maşallahlar, ayetler, hadisler dökülen insanlara karşı dikkatli olmalısınız. zira din böyle dile vuran bir şey değildir; o bir yaşantıdır; o yalnızca güzel ahlaktır. yaşayamayanın diline vurur bilirsiniz. günlük hayatta dahi böyledir pek çok şey.
mesela dilencileri gözlemlemişsinizdir. dillerinden Allah, peygamber, dualar eksik olmaz. istediklerini vermezseniz veya az verirseniz, bir anda kalayı da yiyebilirsiniz. ne oldu? daha az önce Allah, peygamber diyen şahıs nasıl ağzını bozabildi böyle kolayca?
dini surette kalmış insanlarla, o dilencilerin arasında özde fark yoktur; sadece aralarında derece farkı vardır. ikisinde de hükmeden egodur ve ego amacına ulaşmak için dini arızi/yüzeysel olarak benimsemiştir. amaç belli bir çıkarı elde etmektir. tabii bunlar çok çeşitli olabilirler. psikololjik bir tatmin bile çıkardır sonuçta.
din, hakikat ehlinin ise hayatındadır güzel ahlak ve yüksek şuur olarak.