Benim bu.
peki niçin istemiyorum?
öncelikle görüşlerine değer verdiğim tasavvuf büyüklerinden doğum günü kutlayanı hiç duymadım. eğer öyle bir durum olsaydı ben de kutlardım kesinlikle. büyüklerin yapmadığı işte hayır yoktur.
doğum günü kutlamasının belki de kökeni pek karanlıktır.(bunu yazdıktan sonra hemen ufak çaplı bir araştırma yaptım. tahminim doğruymuş. doğum günü kutlaması bir pagan geleneğiymiş, hristiyanlıkta dahi yokmuş)
ikincisi eğer böyle bir kutlama yapmayı kabul edersem, insanlara karşı bir tür bağımlılık ilişkisi geliştirmiş olurum. onlardan doğum günümü hatırlamalarını ve kutlamalarını beklerim. hatırlayana minnet duygusu, hatırlamayana ise kırgınlık beslerim. daha da kötüsü benim doğum günümü kutlayan kimseler bir minnet borcu olarak kendilerinin doğum gününü hatırlamamı isterler.
gördüğünüz üzere bir dakika içinde bir takım duygusallıklar ve toplumsal ilişkiler içinde kaybolup gitmek işten bile değil. hiç gerek yok. pagan uygulamanız sizin olsun, ben almayayım. yılbaşı hediyesi falan filan da aynı kategoride görülebilir.
beni en çok sevindiren ve mutlu eden kalbime hakikat kıvılcımlarının düşmesi ve ukdelerime cevap almamdır. aynı şekilde başkalarının yazılarında sözlerinde hakikat kıvılcımlarını görünce, o da beni çok mutlu ediyor. benim de hediyelerim bunlar.