Malumunuz bizde dua isteme diye bir olay var.
insanlar birbirlerinden veya maneviyatta ileri gittiğini düşündükleri kimselerden dua talep ederler. o zatlar da nezaketen dua ederler. zira işin aslı biraz başkadır.
gerçekte kişi öncelikle dua talep ettiği konunun liyakatine ermiş olmalıdır. işin tuhafı, layık olunca da zaten dua istemeye gerek kalmaz; çünkü tüm kainat liyakatini kesbettiği şeyin verilmesi için dua eder zaten o kişiye. layık olmadığı halde o konuda dua isteyen kimse biraz malayaniye girmiş olur. insanın layık olmadığı bir nimeti alması, aslında başına bela sarmasıdır. hiçbir veli zat da muhatabının kötülüğünü istemeyeceği için ona hoş temenni kabilinden sözler söyler, geçiştirir.
işin aslı azim, gayret, çalışma ve layık olmaktır. layık olunca hızır kendiliğinden çıkıp gelir ve sana dua eder.
not: hırs ve tamahla istersen verirler belki… ama o musallat olan çingeneye “al da defol” niyetiyle verilen gibi olur; lanetlidir o kısacası. layık olursan, zaten nimet(maddi veya manevi) kendi gelir.
