Bilse de bilmese de, farkında olsa da olmasa da her insanın bir dünya görüşü vardır kafasında.
evreni, insanı, toplumu, çevreyi bu modele göre açıklar, değerlendirir ve anlamlandırır.
insanların ekseriyetinin tefekkür mekanizması yeterince gelişkin olmadığı için, çoğunlukla bu dünya görüşünü, az bir kişisel modifikasyonla, çevresinden edinir. daha doğrusu, içinde yaşadığı dönemin hakim paradigması ona belli bir dünya görüşünü zorla empoze etmiştir.
son derece ironik olarak, bu insanlar kendilerini hür düşünceli, araştıran, düşünen, soruşturan kimseler olarak addederler hep. gerçekte ise programlanmış bir robot gibi davranırlar hiç farkında olmadan.
şahsen ben buna bizzat şahidim ve şahit olmaya da devam ediyorum. herkes kendini çok orijinal sanıyor ama sordukları sorular bile birbirinin aynısı aslında. şüpheleri, tereddütleri, çelişkileri neredeyse standart. hangi aşamada hangi soruların geleceğini dahi ezberledim sayılır.
anlayamadıkları şey ise şu oluyor genelde: o soruların hepsini vakti zamanında ben de kendime sordum. cevaplarını kendi içimde buldum, tüm antitezleri elimine ettim ve yola devam ettim. neticede kafamda iç tutarlılığı yüksek, çelişkilerden arındırılmış bir model ortaya çıktı. hatta her kapıyı açan maymuncuk gibi bir anahtara sahip oldum desem yeridir. bu model gelişmeye devam ediyor. bu işin sonu yok çünkü.
itiraz edenler bilsin ki, izahlarım gelişigüzel ve rastgele değil. hepsi o formülasyonun ilgili konuya uygulanmasından ibaret.
ve dostum sana bir şey daha söyleyeyim: hani senin kafanda kendine göre bir dünya görüşün var ya…işte ben onu istersem beş dakikada yerle bir ederim. o aşamada gelebilecek tüm antitezleri biliyorum çünkü. antitez şeytanın sunduğu karşı görüşlerdir. yıkılır, depresyona girersin. tutunacak hiçbir dalın kalmaz. canını ancak kör taassupla kurtarabilirsin.