Ego var olabilmek için çatışmaya, kavgaya, dramalara ihtiyaç duyar.
karşısındakini suçlamak, itham etmek, eleştirmek, yargılamak hep egonun var kalmaya devam etmek ve kendini korumak için geliştirdiği taktiklerdir.
egosunu aşmış biriyle bir ego sahibinin sohbeti veya evliliği oldukça tehlikelidir. egosunu aşmış olan kişi muhatabını yargılamadığı, suçlamadığı için ego sahibi bir anda açıkta kalır. bu onda çok büyük bir korkuya ve endişeye sebebiyet verir. bir anda vesvese ve evham yağmuruna tutulur. yok olma korkusudur bu. zira ego çatışmasız var olamaz.
egonun çözülmeye başlaması, dehşetli ve dayanılmaz bir süreçtir. kişinin kıyametini yaşamasıdır adeta. bu şiddete, daha doğrusu ölüm sürecine tahammül edemez pek çok kişi ve kaçma eğilimine girer. her türlü dramaların yaşanabileceği dünyasına geri döner.
artık orada istediği kadar acılar, kavgalar yaşayabilir. ego cehennemin özü olduğu için ancak cehenneminde zebanileriyle birlikte var olabilir.