Altı üstü 70 yıllık bir ömrü var insanoğlunun. bütün sermayen işte bu. ne yapacaksan, bu hayat içinde yapacaksın.
devrimmiş, yeryüzü cennetiymiş. hepsi faso fiso bunların.
kafanı çevir de bir bak tarihe!
binlerce yıldır hep aynı terane. hep aynı hasis, çirkef, çirkin insanoğlu. bundan sonra da değişen bir şey olmayacak.
çünkü burası dünya. “dünya” kelimesi denaet’ten gelir yani “aşağılık” yer manasına geliyor. çünkü burası kainatın çöplüğü, zindanı, insanının sürgün yeri.
bu kadar zorlu şartlara sahip olması ve insan istidatını sınırlarına kadar zorlaması hasebiyle de, gelişim için en uygun yer. cennette mutlu olabilirsiniz ama orada kendinizi geliştiremezsiniz. bunun için zıtların çarpışmasına, kavgaya, karışıklığa, fitneye, fücura ihtiyaç var. mutlak barışın ve sükunetin olduğu yerde tekamül de olmaz elbet.
madem kendimizi geliştirmek, şuurun yüksek mertebelerine tırmanmak için yeryüzüne sürüldük, o halde vazifemizi en iyi şekilde yapmaya çalışalım. madem pazara gittik, filelerimizi dolduralım. pazardan boş dönmek pişmanlıktır, ardır.
insan saçma sapan işler için, kendini patlatmak veya yiyip içip üremek için değil, allah’ı tanımak gayesiyle yaratıldı.
ölümden sonra başımıza gelecekler için: