Engin ardıç’ı kimse anlamıyor.
bu yazısını da kimse anlamamış elbette.
engin ardıç zekası ve kültürü ile cümle alemi cebinden çıkarır, ondan emin olabilirsiniz.
engin ardıç’ın düşüncesi şu: “bu millete ne desen boş; seviye sıfırın altında. kişisel çabanın kendini helak etmekten başka sonucu olmaz. zaten altı üstü 70 yıllık bir ömrüm var. onu da ziyan etmeye değmez. her devrin muktedirlerine yanaşırım. onların cahil kitlesini okşayacak, karşıt kitlesini de çileden çıkartacak yazılar yazarım. alırım ücretimi keyfime bakarım. ben kendimi kurtarmanın derdindeyim”…adamın felsefesi kısaca bu…
burada engin ardıç’a klasik laflarla saydıran herkes, cahil kitlenin muhalif kanadı oluyor tabii. bunlar kitle iletişim teknikleri ile güdülen insanlar. cahil kitlenin bir de taraftar kanadı var elbette. onlar da aynı tekniklerle güdülüyor.
amerika’lıların güzel bir sözü var: “bir köle, özgürlüğünü kazanmayı düşlemez; kral olmayı düşler”.
köle niçin öyle yapar biliyor musunuz?
çünkü köle gerçekten küçük bir adamdır. harekete geçebilecek gücü yoktur. o yüzden boş hayallerle avutur ve uyuşturur kendini. nasıl olsa hayallerin bir maliyeti yok ona. gırtlağına kadar siyasete batmış adamlar da köle misalidir. siyasi iktidarı, kral olmayı ve ona dair işleri düşlüyorlar. halbuki günlük hayatlarına baksalar görecekler ki, sıradan vasat bir hayat… dostum, siyasi tepişmelere girmek yerine bilincine yatırım yapsan, o sıradan hayatın renklenecek belki.
sonuç: engin ardıç iyi mi yapıyor bilmiyorum ama; ekmeğini kölelerin sırtından çıkartıyor. o yazısında da haklı olarak bilimperestlerin fantazi ve ütopyalarını eleştiriyor. bilimperstlik böyle bir şey işte. bilim, basitçe bilgi edinmede bir yöntem iken, adamlar bir inanç, bir öğreti haline getirdiler onu; ütopyalarla, fantazilerle… jüpiter gazmış tozmuş takılmayın bunlara…