Söz kalbin hangi mertebesinden kaynaklanırsa, söze muhatap olan kişinin de kalbinin o mertebesine kadar nüfuz eder. kısacası kalpten gelen söz, kalplere işler ve tesir eder.
işte bu nedenle kalpleri ölü olan kimselerin okudukları ezanlar o büyülü ve tesir edici halâvete sahip değildir; bilakis kalpleri hassas olan kişileri irrite ederler.
diğer yandan hakkıyla okunan ezan, o bölgeye inecek belaları def edici etki gösterir. ancak elbette bu gerçek yine sözü edilen nedenle kâğıt üzerinde kalmaya mahkumdur.
ezanın musiki makamlarına uydurulması ve uzatarak okunması da başka sorun ve ciddi bir tahribattır. ezan, bilal-i habeşi’nin okuduğu gibi okunmalıdır. ahenk tamamen doğal bir şekilde kalpten gelmelidir. dikkat ederseniz küçük çocukların konuşmalarında bir ahenk ve hafif bir musiki etkisi sezinlersiniz. masumiyetin ve temiz kalbin alametidir o.
yetişkin de olsa temiz kalp sahiplerinin sözlerinde öyle bir ahenk mevcuttur. her birininki kendine özgü ve doğaldır. elbette onların okuyacağı ezan da o ahengi yansıtacak ve diğer insanların kalplerine(altbeynine) tesir edecektir. hakikat aleminin mesajını altbeyinlere bırakacaktır.
çözüm önerisi: merkezi ezana dönülmeli ve ezan çok özenle seçilmiş kalp ehli bir kimseye okutulmalıdır. her bir caminin müezzini ayrıca, hoparlörsüz olarak, kendi ezanını okuyabilir. yetki sahipleri, kendi kalpleri de taşlaştığı için, bugünkü uygulamanın zararlarının farkında değildir.