En son bir ilkokul çocuğu iken gözlerim dolmuştu sanırım. kemalizm beni ancak çocukluk çağımda etkisi altına alabilmiş…
ergenlik çağına girer girmez kısmen aklım başıma gelmişti. atatürk etrafında örülen masalları içten içe sezip derhal reddetmiştim. hem de hiçbir dış tesir olmadan, tamamen kendi kendime fark etmiştim mevzuyu. ama daha sonra hemen bir başka idol edindim. eee…bünyeye zerk ettikleri virüsü atmak kolay değilmiş demek ki…
ergenlik çağımda idolüm “adolf hitler” idi. o zamanlar hitler’in kâkülü bile, atatürk’den değerli idi benim için.
şimdi nasıl mıyım?
şimdi putsuzum.
(bkz: putsuzluk/#55570011)