Eğer ahiret inancın yoksa gönül rahatlığıyla intihar edebilirsin. çünkü yaşaman için bir sebep yok.
70 yıllık insan hayatı, dünyanın yaşına nispetle ancak bir kelebeğin ömrü kadar.
ne yaparsan yap, ne başarırsan başar, hepsi kısa süre sonra zamana yenik düşüp berhava olacak. bu dünyadan kimler geldi, kimler geçti. artık hiçbirinin esamesi okunmuyor.
bütün sevdiklerini birer birer kaybedeceksin. ya onlar seni bırakıp gidecek, ya da sen onları.
dünya binbir türlü acı ve çile dolu. kısacası kesinlikle yaşamaya değmez.
inançsız ve yüksek farkındalıklı biri bunların ne demek olduğunu anında kavrayacaktır.
iyisi mi, sen kısa yoldan, acısız bir şekilde intihar et gitsin. şuurun sıfır olduğu noktada(toprakta) sen de yoksun, algıların da yok. yorgan gitti kavga bitti.
ama inançlı insanlar için durum farklı.
bize göre, Allah insanı kendini tanıması için, kainatı da insan için yaratmıştır. yani bizim için dünyada yaşadığımız her an çok değerli hatta sonsuz bir değere sahip.
70 yıllık hayatımın her anını dolu dolu yaşamalı ve marifet(Allah’ı bilme ve tanıma) yolunda kullanmalıyım. israf edecek tek saniyem yok. çünkü biliyorum ki, ahiret yaşantımda dünyada boşa geçirdiğim her saniye benim için pişmanlık demek.
marifet mertebelerinde ilerlemek ancak dünya ortamında mümkün ve ahiret yalnızca dünyada ekilenlerin hasadının yapıldığı yer.
dolayısıyla ben yaşamalıyım ama sen ölmelisin.