Susuzluktan kavrulmuş kurak çölleri aş da gel, ey kadın,
birden bire çık da gel, bilmeyeyim ne adın ne de sanın,
çatlak dudaklarınla kulağıma fısılda, “benim yerim senin yanın”
o mevhum hayalle tutuş ey gönül! pare pare ol, kalmasın kararın.
(isnetus 2017)