Tabiat belgesellerini büyük bir zevkle takip eden biri olarak, bir çok defa şaşkınlıkla şahit olduğum durum.
mesela bir kurt sürüsü veya bir yırtıcı uzun emekler, taktikler sonucunda avını yakalayıp yerken, bu benim hoşuma gidiyor. bir nevi başarı hikayesi gibi görüyorum. kadınlar ise aynı olaya av canibinden bakıyor ve üzülüyorlar. benim görebildiğim kadarıyla tabiat belgesellerinden hoşlanmamalarının sebebi bu. fıtratlarındaki yoğun şefkat duygusu kaldıramıyor tabiatın vahşetini.
ancak peygamberlerin tamamı çobanlık yapmış ve hayvanları çok yakından gözlemleme imkanı bulmuşlardır. tefekkür ehli için büyük bir ders sınıfıdır tabiat alemi. o yüzden bu türden belgesellerin son derece dikkatle izlenmesi gerektiği kanaatindeyim.