Bu adamlar bir gün öyle der, diğer gün başka bir şey der. geçmiş yıllarda zararlı diye yırtındıkları gıdaları şimdi yere göğe sığdıramıyorlar.
maalesef günümüzdeki tıbbın üçte biri bilime, üçte biri reklam ve pazarlamaya, geri kalan üçte biri de doğrudan üçkağıt ve sahtekarlığa dayanıyor.
siz onu bunu geçin, ben size tasavvuf ehlinin bin yıldır başarıyla uyguladıkları yemek ve beslenme prensibini anlatayım:
- arifler günde bir öğün yerler
- müminler günde iki öğün yerler.
ve kesinlikle günde üç öğün yemeyi kabul etmezler. günde üç kez yemek yiyende tabiatın galip geleceğini ve bunun sonucunda hem maneviyatının hem de fizik bedeninin zarar göreceğini söylerler.
bizim için günde iki öğün uygundur. bir öğünle yetinebilmek için maneviyatın ona göre gelişmiş olması gerekir. zira kişide maneviyat geliştikçe daha az gıda ile yetinebilir hale gelir. fizik beden ruha uyumlandıkça titreşim frekansı yükselir ve alemdeki çok daha latif enerjileri çekebilir ve kullanabilecek yetenek kazanır. bu hali elde etmeden gıdayı cebri olarak azaltmak beden için iyi olmaz.
söz gelimi, Hz. Ebubekir Peygamberden gördüğünü yapmak istemiş ve günlerce yemek yememiştir. bunun sonucunda bir gün düşüp bayılmıştır. bu duruma şahit olunca üzülen peygamber, “siz beni aynen taklit etmeyin, ben rabbim katında yedirilip içirilmekteyim” buyurmuştur.
şahsen ben de ikinci maddeye göre yemek düzenimi ayarlamış durumdayım. sabah kalktığımda bir kahve içiyorum. o beni öğleye kadar tutuyor. sonra gün içinde öğle ve akşam yemeklerini yiyorum. tecrübelerime göre gayet güzel bir düzen…eğer sabah kahvaltı yaparsak öğleye yine acıkıyoruz zaten. kahvaltı fuzuli oluyor bu noktada. ben böyle bir düzen tutturdum. siz sıkı bir kahvaltı yapıp akşam yemeğine kadar idare edersiniz, o da olur. herkesin imkan ve meşrebine göre…