Sekt eksenli düşünen insanlarda, “tanrı bizim yanımızda” gibi bir düşünce olur genelde.
oysa bu düşüncenin pek de aslı yoktur. meseleyi anlamak için evrendeki düzenin ilahi isimlerin yansıması sonucu oluştuğunu göz önüne almamız gerekir.
mesela “rahmân” esması tüm mahlukata ayırt etmeksizin ihtiyaçlarını ihsan eder. inancına, düşüncesine, rengine, ırkına vs. bakmaz.
müntakim(intikam alıcı) esması ise negatif karma üreten kişi veya toplumları yine ayırt etmeksizin negatiflikleri ile orantılı olarak cezalandırır. negatif karması limit değeri geçen kişi veya toplumları ise ortadan kaldırır; hiç ayırt etmeden.
hak ve hakikat ehlinin arkasında hâdî(doğru yola ileten) esması varsa, bâtıl yolda gidenlerin arkasında da mudill(saptıran) esması vardır. yani senin arkanda ilahi destek varsa, onun arkasında dahi ilahi destek vardır.
allah esması “al-la-hu” şeklinde açılıma uğrar. dikkat ediniz, “al” ingilizcedeki “the” gibi harf-i tarif ekidir ve pozitif anlamlıdır. “lâ” ise yok demek olup negatif anlamlıdır. “hu” ise doğrudan tanrının zatına işaret eder. kısacası, allah esması tüm negatif ve tüm pozitif anlamları(sıfatları) kendinde toplamış zat demektir.
kainat ve insan, allah esmasının açılımıdır. kainat, esmadaki tüm negatif ve pozitif manalara mazhar olurken, insan fazladan zat mertebesine dahi mazhar olabilir. bu nedenle kainat eğer bir daire farz edilirse, insan o dairenin merkezidir. insanın devasa kainat içinde bakteri kadar önemsiz bir varlık olduğu düşüncesi bu nedenle külliyen yanlıştır. zira arada nitelik farkı vardır. kainatın nicel büyüklüğü bu farkı kapatamaz. bir kamyon teneke, bir kilo altın etmez. insandan başka tanrının zatına ayna olabilen başka hiçbir mahluk yoktur bu evrende.
bu nedenle allah esmasının zorunlu bir sonucu olarak, evrende tüm negatif ve pozitif manalar bulunmak zorundadır. mesela insan veya cin şeytanları eksik olsaydı, o zaman açılım mükemmellikten uzak ve kusurlu olmuş olurdu. mudill(saptıran) esması ve anlamı açığa çıkmazdı. ilahi hikmetin böyle bir duruma izin vermesi düşünülemez. elbette hâdî esması kendi görevlilerine(peygamberler, melekler ve evliya) sahip olduğu gibi, mudill esması dahi kendi görevlilerine(insan ve cin şeytanları) sahip olacaktır.
kainat denen bu oyun adil bir oyundur, bir fair play’dir. zira mücadele iki eşit güç, yani celal ve cemal esmaları arasında cereyan etmektedir.
peki hâdî esmasının ehli için hiç mi ekstra yok?
aslında var…
rahıym esması…
bu tek esma ile denge bozulmaktadır. terazinin bir kefesinin ağır basmasını sağlamaktadır; ama oyunun sonunda…
işte bu yüzden tanrı, “rahmetim gazabımı geçmiştir” buyurmuştur.