• Hırslar coşunca sağduyu, akıl, mantık susar.
• himmetli adamların öyle can sırları vardır ki, onları la’l
madeninden daha fazla dikkatle, alçak insanlardan gizlerler.
• altın ahmakların nazarında candan değerlidir. pâdişahlar ise
yerlere altın saçarlar!
• onlar da altın hırsı ile kızışmışlar, koşuyorlardı. halbuki akılları onlara;
“böyle hızla gitmeyin, yavaş gidin!” diyordu.
• hırs, boş yere seraba doğru koşar; akıl ise; “dikkatle bak; o, su değil!”
der!
• hırs, üstün gelmişti, altın da onlara can olmuştu. artık o anda, aklın
feryadı duyulmaz olmuştu!
• bunların hırsları, gürültüleri, patırtıları yüz kat artmıştı. aklın
hikmeti gizlenmişti; işareti görünmez olmuştu.
• insan, tuzağın ipine ayağını kaptırıp düşünce, burnu kırılınca, o vakit
nefs-i levvame ona elini uzatır.(kişi ancak yeterince bela ve musibete uğrayınca özeleştiri yapabilecek, kendini sorgulayabilecek seviyeye gelir demek oluyor)
• bu çeşit insanın başı bela duvarına çarpmadıkça, onun sağır kulağı
gönlün nasihatini duymaz.
• helva ve şeker hırsı, çocukların kulaklarını öğütlere sağır eder.
• fakat şeker dokunup da çıban çıkarmaya başlayınca, nasihatlere
kulakları açılır.
(mesnevi’den)
not: hakikat yolunun başında olanların değişik çile ve sıkıntı halleri yaşamaları olasıdır. bunlar görünürde celaldir ama gerçekte cemaldir. görünürde Allah’ın gazabı gibidir ancak gerçekte ihsanı ve lütfudur.