Sosyalizm üzerine çok şey söylemek mümkün ama bence tüm eleştirisi tek cümlede saklı: “insana inanmadan insanlığa inanmak kadar büyük bir saçmalık olamaz”
insanın önünü arkasını yok sayarsan yani ezel ve ebedi ondan çekip alırsan, 50-60 yıllık ömürlere sığdırırsan çıkacak sonuç, insanlık denen soyut put adına insanın metalaşmasıdır…metalaşan insana işkence de yapılır, öldürülür de, açlık grevlerinde yok da edilir zerre vicdan azabı duymadan…pol pot bu noktada sembol bir şahsiyettir…
sevgi ve merhamet insanlık vasfıdır; hiddet ve şehvetse hayvanlık vasfı.
biz, hakk’a küfrân-ı nimette bulunmuş olsalar dahi kâfirlere de acırız.
hattâ halk, onları taşlıyor diye köpeklere bile acırız.
ben, beni ısıran köpeğe de dua eder; “yarabbi sen onu bu huyundan vazgeçir,
adamları ısırmasın da halkın taşını, topacını yemesin” derim.
lütuf ve merhamet sahibi olan Allah’ın kulları, işleri düzeltmekte o’nun huyuna sahiptirler.
onlar şiddet zamanı, sıkıntı vakti, rüşvet almaksızın mahlûkata acırlar, yardımda bulunurlar.
Allah’ın merhameti, insanın merhametine benzemez. çünkü insanın acımasında bir dert, bir elem vardır.
mahlûkun acıması elemle karışıktır. Allah’ın rahmetiyse dertten de paktır elemden de.
böbürlenerek başlar kıran kişiye ne Allah’ın merhameti nasip olur, ne halkın!
kendine yapılmasını istediğin şeyi âleme yap, ister eziyet olsun, ister zarar.
(mesnevi’den)
dhkp-c militanı semra duyar’ın yaşadıkları:
https://eksisozluk.com/entry/34723560