Kübreviyye yolunda ayrıntılı bir renk simgeciliği geliştirilmiştir. necmeddin-i kübrâ’nın
müridi necmüddin dâye, beyazın islâm’la, sarının imânla, koyu mavinin ihsânla, yeşilin
itminân (sükun)’la mavinin îkân (doğru ve kesin bilgi)’la, kırmızının irfânla ve siyahın
heyemân (coşkulu aşk ve vecd içinde şaşkınlık)’la ilintisi olduğundan söz eder.
siyah, cevherin nurudur, “görülemeyen, ancak gösteren nur olarak ilâhî zât’tır”; celâlin rengidir,
oysa Allah’ın cemâli kendini başka renklerde gösterir. ancak siyah nur’un ötesi ve fena
hâlinin yaşantısıyla eşitlemenin deneyimi “zümrüt” dağıdır”, ebedî ve ezelî hayat’ın
rengidir.