Sen senken
seviyorsan eğer…
sevgiyi
ettin heder…
“sevdirildi”
diyebiliyorsan eğer
işte o…
cihan değer
ego
ne seni sever
ne o’nu sever
pek zalim*
pek cahil
beşer
(isnetus 2019)
ahzab 72: “doğrusu biz emaneti göklere, yere ve dağlara teklif ettik de onlar onu yüklenmekten kaçındılar ve ondan korktular. onu insan yüklendi. çünkü o çok zalim çok cahildir”
teklif edilen emanet, “ben” idrakıdır. insandan başkası onu yüklenemez; çünkü istidâtı buna elvermez. insanın çok yüksek kapasitesi onun hemen her şeyle irtibatlı olmasına neden olmaktadır. yer, gök, ay yıldız, atom şu bu…her şeyi merak eder insan.
alemin tamamına yayılan bu ilgi ve merak ise onun gaflete düşmesine yol açıyor. çok fazla ilgisi olanın elbette aklı ve kalbi dağınık olur. idrak ve farkındalık olarak aşağıya düşer. yine insanın esfeli safilin(aşağıların aşağısı) olan en kesif boyuta, dünyaya sürülmesi veya düşmesi de paralel bir manadır.
bizi yukarı boyutlara taşıyan asansör sevgi ve aşktır.
aşağı boyutlara indiren asansör ise başta gayri meşru cinsellik olmak üzere tüm maddeye dönük ilgilerdir.