Tanrıcı bir kafa yapısı maria magdalena ile ilgili anlatılan mevzuyu yanlış anlayacak ve çok yanlış noktalara çekecektir.
tanrıcı kafada şöyle bir soru belirecektir, “günahları yalnızca tanrı affedebilir. isa’nın böyle bir gücü olamaz. peki nasıl oluyor da hz. isa ayaklarına masaj yapan kadına günahlarının affedildiğini söylüyor?”
bu sorunu, “çünkü isa tanrının kendisidir” diye çözümleyebilir ve hristiyanlık denilen yola sapabilirsiniz veya bizim islamcıların çoğunun yaptığı gibi “incil zaten bozulmuş bir kitap. bu rivayetler ciddiye alınamaz” deyip olayı tamamen inkarla tekrar iç düzeninizi sağlayabilirsiniz.
halbuki sorunun temelinde tanrıcı kafa yapısı yatmaktadır.
“dışardaki tanrı, içerdeki tanrının bir yansımasıdır”
ne demek bu?
nefs-i emmare seviyesindeki şuur, kendi egosunu ilah olarak görür ve tüm evrene bir ilahın gözleriyle bakar. dolayısıyla dış alemde gördüğü de ancak ilah veya ilahlardır.
mesela tüm lider kültleri veya batıda yaygın insanüstü süper kahramanlar algısı yine bu egonun kendini ilah olarak görmesi ile alakalıdır veya hayalinde bir tanrı imal edip ona yönelmek içteki tanrının(egonun) açığa çıkmasından başka bir şey değildir. bu noktada müslüman olmak dahi kişiye herhangi bir avantaj sağlamaz. müslüman(!) olan kimse hayalindeki ilaha “Allah” etiketi yapıştırır öyle devam eder. başkaca fark olmaz.
egosundan kurtulan kimse, otomatikman tanrıdan kurtulur. içindeki tanrıdan(egodan) kurtulunca dışındaki tanrı da bir anda sırra kadem basar. peki geriye ne kalır? evrensel düzeni anlamak kalır elbette.
en başa dönersek:
-günah nedir?
+kişinin ürettiği negatif enerjilerdir?
-peki bunlardan nasıl kurtuluruz?
+negatif enerjileri yok edecek pozitif enerjiler üreterek.
incilde anlatılan hikayedeki kadın, hz. isa gibi bir zata hizmet etmek ve ona yönelmekle muazzam bir pozitif enerjiye kavuşuyor. şöyle düşünelim: çok fakir, eğitimsiz ve imkanları çok sınırlı olan bir kimse ne kadar çalışırsa çalışsın, isterse gecesini gündüzüne katsın, kazanabileceği meblağ bellidir ve kısıtlıdır; ama karun gibi zengin bir kimsenin bir ihsanı belki de onun tüm ömrünce kazanabileceğinden fazla olabilir.
hz. isa maneviyatça karun gibi zengin bir kimsedir. onun sadece tek bir tesbihiyle kazandığı sevap(pozitif enerji) yeryüzündeki tüm insanların ömürleri boyunca yapabilecekleri tesbihin getirisinden fazla olacaktır. dolayısıyla onun yapacağı ufacık bir pozitif enerji transferi kadının tüm negatiflerini silip süpürecektir. hepsi bu.
not: hz. isa hakkında verdiğim hükme tereddütle yaklaşanlara şu hadis-i şerifi delil olarak getireyim: “ümmetimin imanı terazinin bir kefesine, ebubekir’inki diğer kefesine konsa, ebubekir’in imanı ağır basardı.”