Günaydın! diye cevap verilesi ihtimal. yalnız bir eksik var. tanrı değil, tanrıların yazar olması durumundan bahsedilmesi gerekiyordu. kelime-i tevhid’in manasını kavrayamayan herkes küçük çaplı bir ilahdır. kavrayan ise, kavradığı anda cennete girer, hemen o anda ve putların en büyüğü, ilahların en tehlikelisi olan ego/ene/ben’i devirmiş olur.
hz. ibrahim bütün putları kırıp baltayı “marduk” adlı en büyük putun boynuna asmıştı. işte o, ene/ben putudur.
“ey hak yolcusu! gerçeği öğrenmek istiyorsan; mûsâ da, firavun da ölmediler; bugün senin içinde yaşıyorlar, senin varlığında gizlenmişler, senin gönlünde savaşlarına devam ediyorlar!” der mevlana…
aynı hususta muhyiddîn-i arabî hazretleri de şöyle buyurmaktadır:
“–benim rûhum mûsâ; aklım ise hârun’dur. nefsim firavun ve nefsimin hevâ ve hevesi, firavun’un veziri olan hâmân’dır.”
not: ey sadece kuran’a bakmalıyız diyen kişi. şimdiye kadar musa ile firavun’un olayını geçmişte olmuş bitmiş bir menkıbe, hikaye olarak okumuştun. bak hakikat ehli nasıl okuyor? kuran’ı okumadan önce belli bir hazırlık aşamasından geçmek ve gereken anlayışla donanmak ihtiyacından bahsettiğimiz zaman anlamıyordun…
gerekli anlayışı temin etmeden kuran okuyup anlamaya çalışanlar neticede ya inkara ya da taasuba kayarlar. ya “bu kuran çok çelişkili bir kitap” deyip reddeder, ya da vahhabi/selefi kılıklı bir tip olur çıkarlar.