Ruhun asıl alemine seyahat isteği ve özleminin sahte versiyonu. hiçbir zaman gerçek tatmin vermez. dikkat edersek günümüz toplumlarında “olmazsa olmazlardan” biri haline getirilmiştir. bu asıl gayeden fersah fersah uzak düşüldüğünün bir delilidir.
ne yalanlarda var, ne hakîkatta,
gözümü yumdukça gördüğüm nakış.
boşuna gezmişim, yok tabîatta,
içimdeki kadar iniş ve çıkış.
(nfk)
marifet asıl aleme tatile gidebilmekte. gerçek tatile…
ah yolculuk yolculuk
ne kadar baygın soluk
o gün bizde betbeniz
ve ne titrek kalbimiz.
ve eşyamız ne küskün.
yola çıktığımız gün
bir sıraya dizilmiş
gözyaşlarını silmiş,
bakarlar sinsi sinsi
niçin o anda hepsi
bir kuş gibi hafifler
arkandan geleyim der
niçin o güne kadar
dilsiz duran ne kadar
eşya varsa dirilir
yolumuza serpilir
ufak böcükler gibi
gezer onların kalbi
üstünde döşemenin
gizli bir didişmenin
saati çalar o an
birden bakar ki insan
herşey karmakarışık.
ayırmak olmaz artık
bir kalbi bir taraktan
ve kalb ağlayaraktan
çekilir geri geri
terkeder bu mahşeri.
bu mahşerin içinden
o gün ben de geçtim ben,
nem varsa evim, anam,
çocukluğum, hatııram,
ve ne sevdalar serde
bıraktım gerilerde
kaçar gibi yangından.
rüzgarların ardından
baktım da süzgün süzgün
kurşun yükünü gönlün
tüy gibi hafiflettim.
denize hicret ettim.
(nfk)
kendi sesinden dinlemek için:
https://www.youtube.com/watch?v=EQUkx4EojRA&t=11s
Tatil 1
