Hazreti Ali der ki: resulullah’a, bakara suresinin otuz yedinci âyetindeki (adem, rab’binden kelimeler belleyip onlarla yalvardı. Allah da tövbesini kabul buyurdu.) “bu kelimeler ne idi?” diye sordum.
Resulullah buyurdular ki: Allah, adem’i hindistan’a, havva’yı cidde’ye, yılanı isfahan’a, seytan’ı bisan’a indirdi. cennet’te en güzel mahluk, yılan ile tavus idi. adem’i iğfalde şeytana yardım ettikleri için onlar da gazaba ugradılar, hazreti adem hindistan’da başını semaya kaldıramadı, ağladı ve müteessir olarak oturdu.
bir gün cebrail geldi, selâm verdi. Allah’ın selâmını da teblig etti. ve dedi ki; rabbin soruyor ben onu kudretimle yarattım, ruhumdan ruh nefhettim. meleklere secde ettirdim, havva’yı ona eş ettim. bu hüzün ne?
– ya cebrail, civar-ı rab’bı âlâdan(dergah-ı ilahiden kovuldum) buraya indirildim.
– ya adem, şöyle dua et: (Allah’ım Muhammed hürmetine sana iltica ediyorum. ben günah isledim, nefsime zulmettim. beni affeyle.)
sonra havva ile bir araya gelince dediler ki: “ey rab’bimiz, kendimize yazık ettik. eğer bizi esirgemezsen zarara uğrayanlardan olacağız” dualarını yaptılar. (a’râf suresi 23).
insan, dünyada babasının yolunda gitmeli. babamız kusurunu itiraf etti. Allah’tan mağfiret istedi. Allah da hem affetti. hem de en büyük saltanatı ve elçiliği ihsan etti.
şeytan, Allah’a kafa tuttu, “beni azdırdın” dedi, ebediyyen mel’un oldu. Allah’a boyun eğmeli, kusurlarını itiraf etmeli, Allah’tan daima af ve mağfiret istemelidir.
Adem’in oğlu olduğunu böylece isbat etmelisin. şeytan suyu içip de Allah’a kafa tutanlar, nisbeti âdem’e değil, şeytana bağlamış olurlar. yılanı öldür.
not: burada yılan hakkında ilginç bilgiler veriliyor. cennetin en güzel hayvanlarından biri olduğu sonra gazaba uğrayıp insan ve iblisle beraber yeryüzüne sürüldüğü vs..
bu sembolik anlatımı şu şekilde anlayabiliriz kanaatimce: ham libido enerjisi ve onun başlıca kaynağı olan sürüngen beyin yani yılan, insan şuurunu toprak seviyesine ve sathına çeken ve orada çakılı kalmasına da sebebiyet veren başlıca âmildir.
ancak bu güç ıslah edilir ve de istihdam edililirse, insan şuurunu arş-ı âlâya yükselten bir füze mesabesine erişir. en çirkin, bu sefer en güzel olur. böylece eski kaynaklarda geçen, yılanın cennetin kapıcısı olduğu bilgisini çözümlemiş oluruz.
toprak yiyen sürüngen bu sefer bir zümrüd-ü anka kuşu olur ve insana ebediyet kazandırır. işte ateş böyle nura kalbolur, dönüşür.
ayrıca Hz. Ebubekir’in cennetin kapısında beklemesi ve müminleri içeriye alması, sevr mağrasında ayağını yılanın sokması, hep birbiri ile alakalı manalardır.