Aslında menümüzdeki kuşların çoğu köken itibariyle uçabilen kuşlardır.
bunlar evcilleştirilip çiftlik hayvanı haline getirilince ve de seçici ıslah sebebiyle(daha etli, daha besili olanın üremesini sağlamak) zaman içinde uçma yeteneklerini büyük ölçüde kaybetmişlerdir.
deve kuşu ve penguen gibi uçamayan kuşların tüketimi ise çok azdır. deve kuşu son dönemlerde bir tür çiftlik hayvanı olarak değerlendirilmeye başlanmıştır. ancak uçamayan bir kuş türü olan penguenin soframızda yeri hiç yoktur.
bunun sebebi, koruma altında bir tür olmasıdır; ama en büyük faktörün penguen etinin insanlar tarafından beğenilmemesi olduğu kanaatindeyim. eğer penguen eti insanlarca lezzetli bulunsaydı, soğuk iklimlerde penguen üretim çiftlikleri kurulabilirdi.
bakın doktor frederick cook penguen eti için ne demiş:
“sığır eti, kokuşmuş morina balığı ve ördek karışımı; kan ve balık yağı soslu bir et”.
bir kısım kutup kaşifleri ise : yağlı, balıksı, acı ve sert bir et olduğunu söylemişler. bazıları da ilk denemeden sonra, “bir daha yemeyelim bunu” demişler. yiyenler de sırf zorunluluktan yemeye devam etmiş.
sonuç: kuş eti yiyelim, yemeyi teşvik edelim. zira kuşlar spiritüel boyut itibariyle titreşimi çok yüksek canlılardır. kuş eti, yiyenin frekansını düşürmez. dolayısıyla memeli etleri gibi(çok yenilirse) uzun vadede bedene hastalık vermezler.
