Sonuna kadar haklı bir başlıktır.
tüm köylüleri öldürmeden gün yüzü göremeyeceğiz; orası kesin…
peki, köylüleri nasıl öldürebiliriz?
elbette gelişmiş bir sanayi ülkesi olarak… sanayileşmesini tamamlamış bir ülkede köylülük kategorisi tümüyle ortadan kalkar. onun yerini tarım işletmeleri ve tarım işçileri alır. tarım işçisi asla köylü sınıfına sokulamaz. artık o modern bir sanayi toplumunun üyesi ve tarım üretimi alanında çalışan mensubudur.
bu hükmün simetriği de doğrudur. milli gelirinin büyük kısmını tarım üretiminden elde eden bir toplumun kentlerde yaşayan kesimini, bir sanayi toplumunun modern kent insanı ile karşılaştırmak doğru olmaz. zira arada çok büyük uçurum vardır. tarım toplumu medeniyet basamağında bir kademe altta bulunur. esasen iki toplum arasında çağ farkı vardır; tıpkı göçebe toplumlar ile tarım toplumları arasında çağ farkı bulunduğu gibi…
bazen görürüz… çok eski trt çekimlerini izleyenler, o devrin insanlarının günümüzdekilerden çok daha medeni bir görüntü verdiklerini düşünürler. halbuki o görüntü yanıltıcıdır. bir sanayi toplumunun ilkel görüntülü lümpeni(lümpen=köyden kente göç etmiş kesim, yarı köylü yarı kentli), tarım toplumunun kentli insanından kategorik olarak üstündür. zira lümpenler, sanayileşme sürecinde ciddi yol kat etmiş ülkelerde ortaya çıkarlar.
evet, köylünün dilini, dinini, kültürünü her şeyini yok etmeliyiz. gerçekte köylünün dininden söz etmek dahi pek mümkün değildir; çünkü onun dini kaskatı bir gelenekten ibarettir. mevlana boşuna dememiş, “köyde bir gün kalanın aklı bir ay yerine gelmez” diye…
