Akla tapmak, günümüz insanının temel hastalığı ve ruhların vebasıdır. bundan yıllar önce bir rüya görmüştüm. rüyada doktorlar tarafından muayene ediliyorum ve bende iki hastalık teşhis ediliyor. biri veba diğeri de verem idi yanlış hatırlamıyorsam. tabii o zamanlar rüyanın manasını pek kavrayamamıştım ama gene de sezmiştim bir şeyler.
ama bugün tereddüt etmeden onların akıl ve kalbin hastalıkları olduğunu söyleyebilirim.
bilim diye bir kavram uydurup onu her noktada referans kabul etmek nasıl olabilir? bunun kendi yaptığına tapmak olduğu anlaşılmıyor mu? böyle bir hastalıkla yüz yüze gelmemiş bir insan bizleri ilk defa görüyor olsaydı hayretten ağzı açık kalırdı. ama işte insan bu, asıl referans noktasını iptal edince böylesine mecbur kalıyor.
bilim nedir ki? hem belli usul ve kriterlere göre devşirilmiş bilgi, hem de onun usulüne/yöntemine verilen ad. yeterli tecrit gücü olsa, son tahlilde bütün bilgilerin peygamberlere dayandığı ve inkarcı ve karşıt fikirlerin dahi kendi kendine var olamayıp ancak antitez bâbında var olduğu görülecekti. malum, tez olmadan antitez de var olamaz.
ama bu hastalıktan kurtulmak zordur. çevre faktörü ve şartlanmışlık yüzünden hep kendini yeniden üretir. benim 10-15 yılımı aldı kurtulmak. ne kadar iyileştim onu da bilmiyorum. sanırım hâlâ nekahet dönemindeyim.
