Asla anlayamayacak
inancının inanç olmadığını
bir saplantı ve nevroz olduğunu
iç gerilimi fazla olanın
daha fanatik ve keskin olduğunu
beş vaktin üzerine beş vakit ekleyenin
daha ağır vaka olduğunu
tüm o nevrozunu
ayet hadis ile ambalajlayacak
“allah kuran’da böyle emretmiş
falanca hadis böyle diyor” diyecek
kendini de kandıracak
çevresini de…
bilmiyor ki, bileni de duymuyor ki
ayet ve hadisin onun için olmadığını
sistem kurucuları için olduğunu
akıl kulağının sağır olduğunu
kaldı ki sistem kurucusu bile
sistematiğine uymayan hadisi almaz
rafa kaldırır…
dikkat edin ama
zamane ahmakları gibi
inkar etmez, sadece rafa kaldırır
ola ki, başka sistem kurucusu
keşfeder onun bağlamını
kendi sisteminde tıpkı lego gibi
yerine oturtuverir
kaldı ki tüm bu işler zahire dairdir
oysa din yaşantıdır
evrenle ahengi yakalamak
ve iç gerilimi
yok etme sanatıdır
iç gerilimi arttıkça
daha beter
ibadete sarılır o
ibadet ettikçe de
iç gerilimi artar
ve bu kısır döngüde
kopkoyu bir fanatik
ortaya çıkar
iç geriliminin sonucu
abus çehreli ve saldırgan olur
ama asla ihmal etmez
yakar yıkar öfke kusarken
ayet hadis, ayet hadis
demeyi…
iç alemi cehennemdir
herkese onu layık görür
ve dünyayı eliyle
cehenneme çevirir
bundan bezen insanlık
üzerine geldiğinde
kafirler kafirler
allah peygamber
allah peygamber
diye bağırır
oysa o kafir dediği
ve sekt dışı gördüğü
bir çok açıdan
evrenle uyumu yakalamıştır
yani o noktalarda
islam olmuştur
islam olan, ahengi yakalayan
elbette ödülünü
o noktalarda alacaktır
islam hayattan kopuk
çeşit çeşit ritüeller
kutsallıklar değil
islam hayatın ta kendisi
hayatı yaşarken
evrenle ahengi yakalama işi
asla anlayamayacak o
allah peygamber diye diye
ayet hadis diye diye
allah’tan uzaklaştığını
din denen nesnenin
onun din dediğinin
aslında bilincin
çocukluk hastalığı olduğunu
Tam olarak bu benim. yani bu en azından burada olduğumun farkında olmak da güzel bir mertebe.