Bugün öğle vakti yürüyüşüm esnasında bir kamyonun üzerinde gördüm.
“üzülme allah bizimle beraberdir” anlamına geliyor.
tâbii ki bu söz züğürt tesellisi neviindendir ve ayağa düşmüş durumdadır. sosyal medyada bol keseden kullanılır olmuştur.
işin aslına gelince: beraberlik ancak muhabbetin sonucudur. zira “kişi sevdiği ile beraberdir” hükmü temel ölçülerimizdendir. eğer bir kimse kalbinden gayrın sevgisini çıkarır ve orada yalnız allah sevgisini bırakırsa, sözü edilen beraberlik hasıl olur. ancak bu beraberliğin niteliği meçhuldür.
kalpte yalnız allah sevgisinin kalması ise tasavvufta fenâ tabir edilen makamda gerçekleşir. bu noktaya gelemeyen kimsenin kalbinde dünya ve içindekilerin sevgisi mevcuttur. dolayısıyla onların kalbinde hazır olan da ancak dünyadır. onların bu sözü kendine mâl etmesi laf ebeliğinden öteye gitmez.
bu tayfa aynı yöntemle ayetleri, hadisleri, evliya sözlerini de bağlamsız bir şekilde kendilerine yontarak büyük bir cürüm işlerler. bu şekilde ürettikleri dünya görüşü de son derece sığ ve iç tutarlılıktan yoksundur. “bilimsel pozitivist paradigma” karşısında her seferinde perişan olurlar. yenile yenile dönüşürler.
