Çünkü onlar mağlup olmuş bir medeniyetin çocukları. önlerinde iki seçenek var. ya dini imanı bırakıp toptan batılı olacaklar veya eski yapının döküntü ve enkazına sığınacaklar.
evet, batılı bir zihniyete girmek çözümdür ama ebedi hayatı yele vermek anlamına gelir. dolayısıyla imanın tadını almış bir müslümanın yapacağı iş değildir.
eski yapının enkazında yaşamak ise çilelidir, sürekli acı çekmektir. eskisi yıkılmış, yenisi ortada yok. tam bir keşmekeş, tam bir fetret devri.
“o zaman çağa uygun yeni bir anlayış geliştir” diyebilirsiniz.
ama işte kısır döngü burada başlıyor.
eski kafa yeni ürün ortaya çıkaramıyor. eskiyle ilişiği kesenler hemencecik hazır bir pradigma olan batı düşüncesine râm oluyorlar ve hamle ruhunu kaybediyorlar.
bir babayiğit aranıyor.
bir de ara formlar var. ne batılı, ne doğulu. biraz batılı, biraz doğulu. bu çingen aşının çilesi de daha ayrı. müslüman olmak zor zanaat vesselam.
