Mesajlarına cevap vermediğim için neredeyse bana düşman olan insanlar var. beni kibirle itham ediyorlar.
peki niye cevap vermiyorum? küçük dağları ben yarattığımdan dolayı mı? meseleyi anlatayım size:
ömrüm boyunca iç tutarlılığı yüksek bir dünya görüşüne sahip olmak için çalıştım. zihnim sürekli çelişkileri temizleyecek şekilde çalışıyor; hem de 24 saat. bu sebeple söylediğim her söz, serdettiğim her düşünce aslında fikri bir mimarinin bir parçası durumunda veya bir puzzle’ın taşı hükmünde veya mesnevi’nin tabiriyle filin bir organı konumunda.
fikri mimari oldukça kompleks ve soyut olduğu için onu doğrudan insanlara göstermenin bir yolu yok. o yüzden yeri geldikçe ana yapıdan hareketle belli bir konu üzerinde düşünce üretip, onun bir vechini göstermek mümkün. benim yaptığım da bu zaten. elimden gelen bu. eğer anlamak istiyorsa kalan kısmı da okuyucu halledecek; diğer makale’leri de sürekli nazara alacak ve zihninde ana yapıya yakınlık sağlayacak.
işte bu noktada büyük sorunlar çıkıyor. diğer makale’lere bakmadan bana öyle sorular yöneltiliyor ki, öylece kalakalıyorum. sorana göre gayet mantıklı olabilir ama bende şöyle bir etkisi oluyor: “tavuk üç ayaklı olduğuna göre şam nerede?”
şimdi insaf edin! ben buna nasıl cevap vereyim?
