Tüm Belaları Önleyen Dua
Bir arkadaşım bu duayı şimdiye dek hep anlamadan ezbere okuduğunu fark etmiş ve ancak bugün itibariyle manasını idrak etmeyi başarabilmiş. yani bu duayı bir yıl boyunca her gün okumaya çalışarak nihayet duanın manasına ve hakikatine ulaşabilmiş.
bu noktada sürekli tekrarda çok büyük bir sırrın yattığını görebiliyoruz. bir dua, anlamını da bilmek kaydıyla, her gün okunmaya devam edilirse, er geç manasını altbeyne bırakacaktır, yani kalpte açılacaktır ki, gayet büyük bir kazanımdır.
o halde büyük bir tevhid bilinci aşılayan ve belaları önleyen duamızı tekrar edelim:
“allâhümme ente rabbî! lâ ilâhe illâ ente.”
allah’ım sen benim rabbimsin, beni terbiye eden, halden hale sokarak olgunlaştıran sensin. senden başka ilah yoktur. nefsimin arzuları, dünyevi hırslarım ve isteklerim, ilahım değildir. benim rabbim sensin, nefsim değildir. hakiki özgürlük, nefse esir olmaktan kurtulup sadece sana kul olmaktır.
“aleyke tevekkeltü ve ente rabbül arşıl azıym.”
ben sadece sana dayanıp güvendim, yüce arşın sahibi sensin. ben kendi sınırlı düşüncelerime, planlarıma ve beklentilerime dayanmadım, bana nasip ettiğine güvendim. koskoca arşı ve içindekileri, yani topyekün kainatı kusursuz bir şekilde yöneten rabbim, elbette benim hayatımı da en güzel şekilde idare edersin. her şeyin asıl sahibi ve yöneticisi ancak sensin.
“lâ havle ve lâ guvvete illâ billâhil aliyyil azıym.”
allah’tan başka güç ve kuvvet sahibi yoktur. içimdeki kötülüklere direnme gücüm de, iyilik yapabilme kuvvetim de ancak sendendir. bana nasip olan, isabet eden her şey rabbimden gelir. bana kulları vesilesiyle de o muamele eder. zahirde aracıları görsem de, perde ardındaki asıl gücün o olduğunu bilirim. allah dilemeden yaprak bile kıpırdamaz.
“mâşâallâhu kâne ve mâ lem yeşe’lem yekün.”
allah neyi dilerse o olur, dilemedikleri olmaz. benim nefsimin değil, allah’ın diledikleri hayırlıdır ve nefsimin diledikleri değil, allah’ın diledikleri olur. olmayan şeylere “keşke” dememeyi, o’nun takdirinin benim taleplerimden üstün ve güzel olduğunu kabul ederek o büyük huzura teslim olmayı seçiyorum.
“a’lemü ennellâhe alâ külli şey’in kadîr ve ennellâhe kad ehâta bikülli şey’in ilmâ”
biliyorum ki allah’ın her şeye gücü yeter ve o’nun ilmi her şeyi kuşatmıştır. ben sadece şu anı ve görüneni bilebilirim. o ise geçmişi, geleceği ve işlerin gizli iç yüzünü(bâtınını) bilir. son tahlilde ben bir şey bilmem ancak rabbim bilir. bana benden daha merhametlidir. ben onun hikmetli işlerini anlayamam, ama sonsuz ilmine güvenir, o’na dayanırım. benim kendim için hayırlı zannettiklerimin arkasındaki şerri, şer zannettiklerimin arkasındaki hayrı ancak o bilir.
“allâhümme innî eûzu bike min şerri nefsî ve min şerri külli dâbbetin.”
allah’ım! nefsimin şerrinden ve her canlının şerrinden sana sığınırım. ilk önce nefsimden sana sığınırım, çünkü en büyük düşmanım içimdedir ve benim başıma ne kadar kötülük gelirse ondan gelir. dışarıdaki hiçbir kötülük, içeride ona kapı açan nefs olmadan etki edemez. hatta dışardaki kötülük dahi aslen içerdekinin dışa yansımasından ibarettir. nefsimin isteklerinden, dayatmalarından, beklentilerinden ve kibrinden, nefsimin rızasının senin rızanın önüne geçmesinden sana iltica ederim.
“ente âhizün binâsıyetihâ.”
sen bütün yarattıklarının perçeminden tutmuşsundur. hepsinin dizginleri ve ipleri senin elindedir. bana zarar vereceğini düşündüğüm insanların, olayların ve hatta kendi içimdeki nefsimin dahi dizginleri senin elindedir. madem ki her şey senin kontrolündedir, senden bağımsız ve başıboş bir şer yoktur, öyleyse tüm korkuları bırakıp yalnızca sana sığınırım.
“inne rabbî alâ sırâtın müstakîm”
şüphesiz benim rabbim dosdoğru yol üzere olan ve dosdoğru yola iletendir. o mutlak adalet ve doğruluk sahibidir. verdiğinde de vermediğinde de, güldürdüğünde de ağlattığında da asla zulmetmez. kainattaki her işi kusursuz bir denge ve hikmet üzeredir. bize bizden daha merhametlidir. ben de o dosdoğru yola, senin adaletine, hikmetine ve rızana bütünüyle teslim olmayı diliyorum.
