İmanı Olan Kişi Psikoloğa İhtiyaç Duymaz
Eğer imandan kasıt şeklen bir bağlılık ise ki, insanların ezici çoğunluğunun durumu budur, fazla bir işe yaramaz.
eğer imandan kasıt bilinçli ve hakikat mertebesinde bir iman ise, öyle bir kimsenin yanında psikoloğun esamesi bile okunmaz.
hakiki iman sahibi mutlak kudret, mutlak rahmet, mutlak şefkat ve mutlak hikmet sahibi bir zata inanır.
doğumundan ölümüne kadar ki hayat çizgisini bir marifet(tanrı bilgisi) yolculuğu olarak görür ve der ki:
“şu hayatım boyunca ister acı ister tatlı başıma ne gelirse gelsin, hangi olaylarla karşı karşıya kalmış olursam olayım, rabbimin(rab=en büyük öğretmen, yetiştirici) fiilidir ve o’nun takdiri ve hikmeti iledir. o’ndan boş ve abes iş çıkmaz. o’nun yaptığı her iş hikmetlidir.
faraza kapkaranlık zindana bile tıkılmış olsam, “demek ki nefsimin terbiye olması bunu gerektiriyormuş” derim. üstelik rabbim merhametlilerin en merhametlisidir. günahlarımın çoğunu affetmiş, ancak çok azının cezasını göndermiştir. o da benim terbiye olmam için gerekli asgari haddir.
yine rezzak-ı âlem olan rabbim benim rızkımı ezelde tayin ve takdir buyurmuştur. dünyadan nasibim her neyse elbette gelip beni bulacaktır. benim için takdir edilmiş olanın başkasına gitmesi imkansızdır. yine başkasının nasibi olanın da bana gelmesi mümkün değildir. taksimat ezelde yapılmış ve bitmiştir(rızkının veya nasibinin kişiye kolay veya zor yoldan gelmesi, onun tevhiddeki derecesine göredir).
bu nedenle kimsenin elindeki nimete göz dikmem, kimsenin elindeki için ona haset etmem. kafam rahattır. haset ateşi içimi kemirip durmaz, ki haset en ağır bilinç çarpıklıklarından birisi ve kişiyi haktan uzaklara atan hastalıkların en büyüğüdür.
en büyük dertlere dûçar olsam, dermanı bana bir secde kadar yakındır. alnımı secdeye koyar ve yalvara yakara rabbime dua ederim. duam ya aynen kabul edilir ve çözümü gönderilir, ya da en azından gönlüme huzur verilir de derdi artık hissetmez olurum”.
bu anlattıklarım iman sahibinin bakışından sadece bir kesittir. daha bunun gibi nice gönül açıcı görüşleri vardır onun.
şimdi söyleyin dostlar!
böyle bir bakış açısına sahip olanla, her şeyin kendi cüzi gücüne ve cüzi çabasına bağlı olduğunu vehmeden, sonra da hayatın yükü altında ezilip kalan kişi bir olabilir mi?
