Türkiye’deki Solcuların İki Yüzlülüğü
Çok kısaca özet geçeyim:
-tarım toplumlarında iki ana sınıf teşekkül eder; biri geniş köylü kitlesi, diğeri yönetici, seçkin azınlık olmak üzere.
-yönetici azınlık hem politik, hem askeri, hem de iktisadi gücü tekeline almıştır; köylüler tamamen apolitik ve edilgendir.
-sağcılık -solculuk kavramları sanayi toplumlarına özgüdür; çünkü bu kavramlar sanayileşme ile birlikte vücud bulmuştur.
-tarım toplumlarındaki yönetici elit sınıfın sol ve sosyalizmle yapısal olarak ilintisi yoktur. buna rağmen, daima kendini sol bir söylemle perdelemesi, vaka-i adiyeden bir durum olarak gözlenmektedir.
-tarım elitinin kendisiyle alakasız olmasına rağmen bu sol/sosyalizm düşkünlüğü, mevcut iktidar ve toplum yapısını muhafaza etme gayretinden doğmaktadır; zira sanayileşme süreci ile birlikte kaçınılmaz olarak tarım eliti kan kaybedecek ve sonunda iktidarı yitirecektir. bunu önlemek için hür teşebbüsü baltalamak ve kendi kontrolünde tutabileceği kamu iktisadi teşekküllerini ön plana çıkartmak istemektedir.
-tarım elitinin bu gayretkeşliği, sonunda çok tuhaf bir tabloya yol açmaktadır; halksız bir halkçılık, halka rağmen halkçılık, söylemde yücelten ama realitede halkı aşağılayan bir halkçılık, işçi emekçi edebiyatı yapıp elit bir yaşantı sürmek vs…
sonuç?
siz iyisi mi, tarım elitinin sol ve sosyalizm söylemini ciddiye almayın. o söylem kendi hayatiyetini devam ettirmek için taktığı ideolojik bir maskedir sadece.
kaplumbağadan yolcu, tarım elitinden solcu olmaz.
not: özal’la birlikte türkiye’nin iktisadi kalkınma modeli kökten değişmiş ve sonunda sosyolojik dönüşüm sebebiyle, tarım eliti, tüm çabalarına rağmen, iktidarı kaybetmiştir.
bugün türkiye giriş seviyesinden de olsa bir sanayi toplumudur ve şu anda iktidarın sahibi lümpenlerdir. lümpenler şehre inmiş köylülerdir. chp ve temsil ettiği kitle ise, eski tarım elitinin bakiyesidir.
