Evrensel düzenin bir kuralıdır:
her kim gayri meşru bir haz yaşar, onu dengeleyecek bir acı yaşaması mukadder ve kaçınılmazdır.
Peygamberin koyduğu ölçüler çerçevesinde yaşananlar ise bundan müstesnadır. onlar ikram-ı ilahi hükmündedir.
Peygamberin ve evliyanın ayak izlerini takip etmeyenler, istikamet çizgisinden ayrılmış ve ifrat-tefrit kutuplarına kaymışlardır.
bir kimse istikamet çizgisinden kaç derece ile ayrılmışsa, diğer kutupta aynı derece ile kendi zıttını üretmiş olur ve o zıt yani antitez ona musallat edilir.
böylece kişi kendi ateşini kendi tutuşturmuş olur.
bu hayatta başımıza ne kadar bela ve musibet gelmişse, bu mekanizma ile üretilmişlerdir ve hepsi kendi ellerimizin ürünüdür.
