Allah’ın Bizimle Konuşması

Allah, peygamberlere vahyeder,

evliyaya ilham eder,

müminlere ise işaret eder.

aslında allah’ın kelamı tektir ve her yerdedir. fark, algılayanın seviyesinden kaynaklanır. peygamberler varoluşun en derin ve yüksek boyutlarına eriştikleri için onlar vahiy adı verilen net ve pürüzsüz kelama mazhar olurlar. ilhama ise az çok parazit mutlaka karışır. o yüzden evliyanın ilhamı yüzde yüz güvenilir değildir.

müminler gafletsiz bir şekilde bakabilmeyi öğrenirlerse, allah’ın kendileri ile işaret diliyle konuştuğunu fark edebilirler. örnek: birinin yanından geçerken küfürlü konuşma duyduk diyelim. ilk sormamız gereken soru şudur: “ben neden bu çirkin konuşmaya kulak misafiri oldum? bir suçum var ki, bana bu çirkinliğe tanık olmak nasip oldu”. bunun gibi her şahit olduğumuz olay aslında allah’ın bize bir mesajıdır.

isterseniz siz bu olayı evren niyet, düşünce ve fiillerimize göre bize tepki gösteriyor veya bilincimiz sahip olduğu içerik doğrultusunda evreni büküyor ve bizi kendi kendimiz ile yüzleşmek zorunda bırakıyor şeklinde de görebilirsiniz.

ancak bu türden bir okumayı yapabilmek için bile kişinin belli bir bilinç seviyesinde olması gerekir. aksi takdirde iş kısa sürede evhama ve takıntıya dönüşecektir. eğer kendimizde o seviyeyi görmüyorsak, bu okuma işine hiç girişmeyelim.