Üç Çocuk Politikası Nasıl Başarılı Olur
Malum olduğu üzere tarım toplumlarında üreme problemi yoktur.
ilkel ve doğal hayat, düşük bilinç ve kaskatı geleneksellik, üremede her türlü engeli ortadan kaldırmaktadır.
sanayi toplumlarında ise eğitim had safhada önemlidir. zira eğitimsiz insanın sanayi toplumunda değeri olmaz. en basit işlerde istihdam edilecek olanların bile asgari eğitim seviyesinde olması şarttır.
sanayi toplumlarındaki kaliteli insan yetiştirme zorunluluğu, üremenin maliyetini çok yükseltmekte ve güçleştirmektedir. bu nedenle gelişmiş sanayi toplumlarında nüfus artışı giderek düşmekte, hatta bir noktadan sonra nüfus azalmaya başlamaktadır. bu kısır döngüye giren toplumların(örnek avrupa) çöküşü kaçınılmazdır. bunu önlemek için göçmen kabul etseler, o da başka bir türden yok oluşa neden olacaktır. almanya’nın hintli istilasına uğradığını düşünün…artık o noktada almanya diye bir ülkeden söz edilemez sanırım.
şükür ki artık türkiye’miz de büyük ölçüde modern bir sanayi toplumuna dönüşmüş durumdadır(15 yıl içinde kemal noktasına ulaşacağız). dolayısıyla bizim de nüfus problemi yaşamamız gayet normaldir.
siyasiler bu probleme sadece boş söylemlerle yaklaşmaktadır. halbuki boş söylemin hiçbir değeri yoktur. sorunun çözümü için reel teşvikler getirilmelidir.
bu noktada benim önerim:
1. iki çocuk sahibi olana ötv’siz elektrikli araba alma hakkı tanınmalıdır.
2. üç çocuk sahibi olana ise ayrıca faizsiz ev kredisi imkanı sunulmalıdır.
3. bu teşviklerden faydalanabilmek için ebeveynlerden en az birinin asgari lise mezunu olması şartı aranır. üniversite mezunları önceliklidir.
aksi takdirde ekonominin bu halde olduğu bir ülkede “üç çocuk” propagandası yapmak anlamsızdır. bu söylem taşların bağlı, köpeklerin ise serbest olduğu köyde, “çıkın, rahat rahat gezin dolaşın” demek gibi olur.
