Alkol ve diğer müsekkeratlar insanda sahte bir vecd hali oluştururlar. bu vecd haline kimyasal madde kullanarak değil de, bir takım spritüel uygulamalar yaparak ulaşmayı başaranlar ise hint-çin mistikleridir. bu vecd hali, insandaki iç gerilimi yok eder, gevşetir ve ufak çaplı bir nirvana zevki yaşatır.
ama böyle bir zevkin bedeli ağır olur. çünkü tasavvuf ehline göre, olgun insan nefsin tezkiyesi ve kalbin tasfiyesi denilen işlemlerden geçtikten sonra ortaya çıkmaktadır. nefsin tezkiyesi/temizlenmesi ve varoluşa katılması, kişideki bütün bilinçaltı düğümlerinin çözülmesi ve tortularının giderilmesi ile mümkündür.
alkol bu işlemi imkansız kılmaktadır. çünkü alkol ile bastırılmış ve uyuşturulmuş bir yapının hastalıkları yüzeye çıkamaz ve temizlemek de mümkün olmaz. alkol semptomatik bir tedavi sağlamaktadır. hastalıklar olduğu gibi dururlar ama açığa çıkamazlar.
kalbin tasfiyesi yani nurlandırılması imkanı ise hepten kaybedilmektedir. çünkü nurlar ancak peygamberler ve evliyaların ruhlarından yansıma yoluyla bizlere gelmektedir. o büyüklerin yapmadığı bir şeyi yapmak, onlara muhalefet etmek, muhabbet manasına zıttır, hatta duruma göre düşmanlığa bile girebilir.
peygambere ve evliyaya yapılan bu itiraz, muhalefet, nur akışını keser ve ruhlar cereyansız kalır. islam dışı mistiklerin de bu açıdan alkol kullananlardan farkı yoktur. nurlardan mahrum kalmak kişiyi ahirette cennete girmekten alıkoyar. zira cennet nurdur, oraya ancak nuraniler girebilir.
