Bende kötü bir anısı olan şekerdir.
daha öncesinde de yemişimdir mutlaka; ama akide şekeri deyince hep aklıma ölüm ve cenaze geliyor. babamın yakın sayılabilecek bir arkadaşının hanımı ölmüştü. kâğıttan külahlar içinde yeşil akide şekeri dağıttı ailesi onun hayrına. mahallenin çocukları ile karşılıklı bol miktarda yedik o şekerlerden. tahminen 7-8 yaşlarındaydım.
kadının yetişkince kızının kendini yırtarcasına ağlayışını hatırlıyorum. cenazeyi mezarlığa kadar takip ettik çocuklarla. ölüm, çok acaip bir şeydi bizim için; korkutucu, belirsiz…
